Od połowy XIX wieku najbardziej popularną różańcową wspólnotę modlitewną stanowi Rodzina Różańca Świętego, założona przez Paulinę Jaricot (1799-1862) w Lyonie w roku 1826. „Najważniejszą… rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich” – napisała wtedy. Każdy człowiek może znaleźć w ciągu dnia kilka minut, aby odmówić dziesiątek różańca, czyli jedną tajemnicę. Paulina Jaricot zaczęła organizować piętnastoosobowe grupy, nazwane później „żywymi różami”. Każda z osób tworzących piętnastkę zobowiązywała się do odmawiania jednej tajemnicy, czyli wszyscy razem odmawiali codziennie cały różaniec. Wszystkich członków róży dotyczy taka sama zasługa, jak gdyby odmówili cały różaniec. Nieodmówienie tajemnicy nie oznacza grzechu, a utratę zasługi. Celem Stowarzyszenia Żywego Różańca jest według Założycielki wspieranie modlitwą, ofiarą duchową i materialną działań misyjnych Kościoła.
Żywy Różaniec w krótkim czasie rozprzestrzenił się w całej Francji, a następnie na świecie.
W październiku 2002 roku Jan Paweł II ogłosił list apostolski „Rosarium Virginis Mariae”, w którym zachęcił do modlitwy różańcowej i wprowadził czwartą część różańca: tajemnice światła. Od tej pory każde Koło Różańcowe powinna liczyć 20 osób.
Koło Żywego Różańca, czyli Różę, stanowi 20 osób, do których tradycyjnie zalicza się matki, ojców, panny i kawalerów, zgodnie z tradycją Kościoła Katolickiego. Różą kieruje zelator lub zelatorka wraz z wice-zelatorami. Każdy z członków Róży odmawia codziennie jedną dziesiątkę różańca, czyli wszyscy razem odmawiają każdego dnia cały różaniec: Tajemnice Radosne, Światła, Bolesne lub Chwalebne.
W naszej parafii funkcjonują następujące Koła Żywego Różańca:
Ząbrowo:
I Matki Bożej Fatimskiej
II Ducha Świętego
III Św. Jana Pawła II
IV Bł. ks. Jerzego Popiełuszki
Gałdowo:
I Św. Wojciecha
Piotrkowo:
I Św. siostry Faustyny Kowalskiej
Opiekunem jest ks. Artur Józef Młodziński.